Eksdywizja – postępowanie cywilne w Wielkim Księstwie Litewskim, będące postępowaniem egzekucyjnym, polegającym na przymusowym podziale majątku ziemskiego (ziemi w naturze) dłużnika pomiędzy jego wierzycieli. Procedurę przeprowadzały sądy eksdywizorskie.
Jej odpowiednik w Koronie nazywany był potioritas. Eksdywizja nazywana była także rozbiorem, sprawą rozbiorową oraz konkursem.
Wyróżniano dwa typy eksdywizji: eksdywizję doczesną, która zezwalała dłużnikowi na wykup odebranych mu ziem w ciągu 10 lat oraz nieprzewidującą takiej możliwości eksdywizję wieczną.
Historia Eksdywizja nie została wprowadzona żadnym aktem prawnym, będąc zasadami wypracowanymi w trakcie praktyki i ugruntowanymi w tradycji prawnej. Opierano ją na art. 98 rozdz. IV statutu litewskiego.
Sejm grodzieński w 1793 przeprowadził reformę postępowania egzekucyjnego znoszącą eksdywizję, którą zastąpiono licytacją majątku dłużnika, z której zysków zaspokajać miano wierzycieli. Prawo to jednak nigdy nie weszło w życie.
Podobnie jak statuty litewskie eksdywizja przetrwała rozbiory Rzeczypospolitej i obowiązywała także na ziemiach byłego Wielkiego Księstwa Litewskiego oraz na Wołyniu pod zaborem rosyjskim.