SM UB-88 – niemiecki okręt podwodny z okresu I wojny światowej, jedna z 96 zbudowanych jednostek typu UB III.
Okręt miał wyporność 510 ton w położeniu nawodnym i 640 ton w zanurzeniu, a jego główne uzbrojenie stanowiło 10 torped o kalibrze 500 mm, wystrzeliwanych z pięciu wyrzutni. Napędzana silnikami wysokoprężnymi i elektrycznymi jednostka rozwijała prędkość 13 węzłów na powierzchni i 7,4 węzła w zanurzeniu, osiągając zasięg nawodny wynoszący 7120 Mm przy prędkości 6 węzłów oraz 55 Mm przy prędkości 4 węzłów pod wodą.
UB-88 został zwodowany 11 grudnia 1917 roku w stoczni Vulcan w Hamburgu, a do służby w Kaiserliche Marine wcielono go 26 stycznia 1918 roku. W czasie służby operacyjnej we Flotylli Flandria i 2. Flotylli U-Bootów Hochseeflotte odbył pięć patroli bojowych, podczas których zatopił 14 statków o łącznej pojemności BRT i uszkodził dwa o łącznej pojemności BRT. SM UB-88 został poddany aliantom w listopadzie 1918 roku w wyniku podpisania rozejmu w Compiègne, a następnie przekazany USA i zatopiony jako okręt-cel w 1921 roku.