W wydanej w drugiej połowie XX wieku „Kuchni polskiej” pod redakcją Stanisława Bergera zostały wymienione przepisy na następujące pierogi gotowane: pierogi ruskie, pierogi z grzybami, pierogi z kapustą kwaszoną, pierogi z kapustą świeżą, pierogi z kapustą świeżą i grzybami, pierogi z kapustą świeżą i serem, pierogi z mięsem i kapustą, pierogi z mąki gryczanej z serem, pierogi z mięsem lub podrobami, pierogi z owocami (truskawkami, wiśniami, czereśniami, jeżynami, borówkami, czernicami), pierogi z powidłami, pierogi z serem (twarogiem) na słodko lub słono.
Najczęściej nadzienie sporządzane jest z produktów ugotowanych i zmielonych lub oczyszczonych i ewentualnie pokrojonych na kawałki surowych owoców. Konsystencja nadzienia nie powinna być zbyt rzadka lub twarda. Porcje nadzienia formuje się w kulki lub nakłada się na kawałki ciasta łyżeczką. Pierogi z owocami robi się zwykle większe niż inne.
Wyrób Wyróżnia się następujące etapy podczas wyrabiania pierogów: przygotowanie nadzienia, przygotowanie ciasta pierogowego, wałkowanie i wykrawanie ciasta, formowanie i nakładanie nadzienia na kawałki ciasta, zlepianie pierogów.