Efekt końcowy zależy od wykorzystanych szczepów, rodzaju podłoża, temperatury i czasu inkubacji.
Barwy uzyskuje się przez dobór naturalnie zabarwionych drobnoustrojów, przez wykorzystanie podłoży różnicujących, w których kolor zależy od przemian metabolicznych mikroorganizmów, albo przez organizmy zmodyfikowane genetycznie. W części prac używa się szczepów wytwarzających , widoczne w odpowiednim oświetleniu.
Warianty przeznaczone do pokazów i edukacji prowadzi się w kontrolowanych warunkach laboratoryjnych. Ze względu na żywy charakter materiału problemem pozostaje trwałość dzieł; w literaturze opisuje się m.in. zamykanie gotowych płytek w żywicy epoksydowej, choć barwy biologiczne mogą z czasem ulegać zmianom.
Historia Za jednego z najczęściej wskazywanych prekursorów sztuki bakteryjnej uważa się Alexandra Fleminga. Fleming tworzył obrazy z bakterii o różnych naturalnych pigmentach, dobierając gatunki i czas posiewu tak, aby kolonie osiągały pożądane zabarwienie w zbliżonym momencie. American Society for Microbiology opisuje go jako pioniera sztuki mikrobiologicznej;