W kwietniu 1928 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IV. 13 czerwca 1928 Wojskowy Sąd Okręgowy Nr IV w Łodzi umorzył wspomniane wyżej postępowanie karne o występek bezczynności z powodu braku dowodów winy. Z dniem 31 października 1928 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I”.

27 sierpnia 1936 szef Biura Inspekcji Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych, pułkownik dyplomowany Leon Strzelecki poinformował podpułkownika Kozubskiego, że „(...) Co się tyczy nadania orderu «V.M.», aczkolwiek Pan Pułkownik, według mego zdania, na to odznaczenie zasługuje – niestety, ustawa nie pozwala na nadawanie orderu «V.M.» w kilkanaście lat po wojnie”.

Mieszkał w Warszawie przy ul. Koszykowej 32 m. 15. Wziął udział w powstaniu warszawskim (brak informacji na temat przydziału). 18 sierpnia 1944 dostał się do niewoli niemieckiej i został osadzony w Stalagu XI A Altengrabow w Saksonii-Anhalt. Przeszedł amputację prawej ręki.