Wojna spowodowała przerwanie prac wykończeniowych, a w jej trakcie budowany obiekt został zarekwirowany na potrzeby armii. Po opuszczeniu budynku przez wojsko, wciąż nieukończony obiekt, jako nieużytkowany, zaczęli zasiedlać inwalidzi wojenni. Fasadę gmachu ukończono w roku 1916. Wnętrza wykańczano już po wojnie, w latach 1919–1921. Gmach szkoły był pierwszym budynkiem, jaki powstał przy wytyczonej około 1911 roku ulicy Syrokomli. Większość sąsiadującej z nim zabudowy ulicy powstała w latach 20. i 30. XX wieku.
Po I wojnie światowej budynek stał się siedzibą funkcjonującej już pod auspicjami rządu polskiego Państwowej Szkoły Zawodowej Żeńskiej. Po wybuchu II wojny światowej i w realiach niemieckiej okupacji Krakowa, w 1941 roku placówka została wykwaterowana z gmachu i przeniesiona do budynku Gimnazjum św. Rodziny przy ulicy Pędzichów. W 1945 roku, po wyzwoleniu miasta, budynek szkoły przy ulicy Syrokomli został przekształcony w szpital wojskowy. Obiekt zwrócono szkole dopiero w 1946 roku, lecz w roku 1951 została ona powtórnie przeniesiona do zajmowanego w latach okupacji budynku przy ulicy Pędzichów. Gmach przy ulicy Syrokomli przekazano tymczasem Szkole Budowlanej.