Leiosoma oblongulum – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Molytinae. Zamieszkuje Europę. Żeruje na jaskrowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1842 roku przez Carla Henrika Bohemana pod nazwą Leiosomus oblongulus.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 2,1 do 3 mm, w zarysie jajowatym, silnie lśniącym. Ubarwienie jest czarne, czasem z metalicznym połyskiem niebieskim lub fioletowym, przy czym stopy i większa część czułków są brunatne.
Głowa ma oczy wyraźnie wypukłe. Ryjek jest mniej więcej tak długi jak przedplecze, dość gruby i ku dołowi mocno zakrzywiony. Człon czułków poprzedzający buławkę jest znacznie węższy niż ona.
Przedplecze zwęża się ku przodowi mniej więcej od środka długości. Punktowanie jego bywa różne, od dość gęstego i grubego po dość drobne i skąpe. Pokrywy mają płaskie do lekko wypukłych międzyrzędy oraz lekko wgłębione, grubo punktowane rzędy. Śródpiersie i episternity zapiersia są gęsto porośnięte białawymi, włosowatymi łuskami. Skrzydła tylnej pary nie występują. Odnóża są nieco smuklejsze niż u zaradnika zawilcowego i nie mają choćby szczątkowych zębów na udach.