Obecny, trzeci kościół został zbudowany w latach 1756–1758 z fundacji Ignacego Ciecierskiego. Budowniczym świątyni był siemiatycki cieśla Piotr Prawda. Konsekracji kościoła dokonał w 1783 roku sufragan łucki Jan Szyjkowski. Pierwotnie świątynia posiadała dwie wieże od strony wschodniej, które usunięto podczas remontu pod koniec XIX wieku.
Kościół był wielokrotnie remontowany, m.in. w latach 1806–1807, 1891–1892, 1937 oraz po II wojnie światowej. W 1946 roku gontowe pokrycie dachowe zastąpiono blachą. Kolejne prace konserwatorskie prowadzono przed koronacją obrazu Matki Bożej Ostrożańskiej oraz na przełomie XX i XXI wieku. Architektura Kościół położony jest na wschodnim krańcu wsi, na terenie dawnego cmentarza przykościelnego otoczonego kamiennym murem. Świątynia jest orientowana i reprezentuje styl późnobarokowy.
Budowla została wzniesiona w konstrukcji zrębowej i oszalowana deskami. Korpus nawowy ma plan prostokąta, natomiast prezbiterium jest węższe i zamknięte prostą ścianą. Dach jest jednokalenicowy, trójspadowy, zwieńczony sygnaturką z hełmem namiotowym.
Wnętrze ma układ trójnawowy typu pseudobazylikowego. Nawy oddzielone są dwiema parami słupów. Nad wejściem znajduje się chór muzyczny wsparty na kolumnach.