Domniemanie stosunku pracy Centralnym elementem dyrektywy jest mechanizm domniemania prawnego stosunku pracy (art. 5), który może zmienić kwalifikację prawną dotychczasowych relacji cywilnoprawnych między platformami a osobami świadczącymi za ich pośrednictwem usługi. Jeżeli w relacji między platformą a osobą realizującą zlecenia stwierdzone zostają okoliczności faktyczne wskazujące na kierownictwo i kontrolę, stosunek umowny – dotychczas funkcjonujący jako umowa cywilnoprawna lub umowa o świadczenie usług – może zostać domniemany jako stosunek pracy.
Konstrukcja ta oznacza odwrócenie ciężaru dowodu – to platforma musi udowodnić, że dana osoba jest faktycznie samozatrudniona, a nie odwrotnie. Domniemanie musi być skuteczne, wzruszalne i nie może skutkować zwiększeniem obciążenia wymogami osób świadczących usługi za pośrednictwem platform lub ich przedstawicieli. Dyrektywa nie zakazuje prawdziwego samozatrudnienia – jej celem jest wyeliminowanie sytuacji, w których osoba formalnie prowadząca działalność gospodarczą faktycznie działa pod pełnym kierownictwem platformy.