QBism bywa przedstawiany jako stanowisko antyrealistyczne, ale jego zwolennicy odrzucają prostą interpretację tego rodzaju i opisują własne ujęcie raczej jako formę „realizmu partycypacyjnego” (participatory realism). Interpretacja ta pozostaje przedmiotem sporów w filozofii fizyki i w debatach nad statusem pomiaru kwantowego, splątania oraz prawdopodobieństwa w mechanice kwantowej.

Historia i rozwój Korzenie QBismu sięgają wcześniejszego nurtu określanego jako quantum Bayesianism, rozwijanego na początku XXI wieku przede wszystkim przez Christophera Fuchsa, Rüdigera Schacka i . W artykule z 2002 roku autorzy ci argumentowali, że prawdopodobieństwa kwantowe i przypisania stanów kwantowych można rozumieć w duchu bayesowskim, jako stopnie przekonania agenta, a nie jako nieznane obiektywne wielkości fizyczne.

Z czasem część autorów zaczęła traktować nazwę „QBism” jako odrębne miano bardziej wyraźnie określonego stanowiska, akcentującego personalistyczne rozumienie prawdopodobieństwa, centralną rolę agenta oraz normatywny charakter reguły Borna.