W trzecim kwartale 1649 liczyła 95 koni.
Po staroście krzemienieckim Michale Czartoryskim, z dniem 1 października 1654 szefostwo chorągwi przejął Wacław Lanckoroński.
W pierwszej połowie 1655 Rzeczpospolita przygotowywała się do odparcia szwedzkiej agresji. Sejmiki wojewódzkie, a także sejm nadzwyczajny uchwaliły podatki i nakazały zwiększenie liczebności sił zbrojnych. W drugim kwartale roku, w składzie komputu znajdowało się 86 chorągwi kozackich (pancernych) – w sumie 8039 koni. Jedną z nich była chorągiew Wacława Lanckorońskiego licząca 117 koni.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chorągwie pancerne koronne Kategoria:Chorągwie autoramentu narodowego Kategoria:Jazda koronna w dobie potopu szwedzkiego Kategoria:Jazda koronna w dobie wojny polsko-rosyjskiej (1654–1667) Kategoria:Oddziały wojskowe Lanckorońskich herbu Zadora Kategoria:Jazda koronna w dobie powstania Chmielnickiego