Aleksander Leszek Strzemieński (ur. 5 listopada 1882 w maj. Leśna, zm. 25 lipca 1920 pod Iwaszczukami) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys 5 listopada 1882 st. stylu w majątku Leśna, w ówczesnej guberni grodzieńskiej, w rodzinie szlacheckiej Bronisława. Prawdopodobnie był starszym bratem Stefana (1885–1955), generała brygady Wojska Polskiego.
Ukończył Połocki Korpus Kadetów. 31 sierpnia 1901 został mianowany podoficerem. 10 sierpnia 1903, po ukończeniu Michajłowskiej Szkoły Artylerii w Petersburgu, został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z 10 sierpnia 1902 i wcielony do artylerii fortecznej twierdzy Brześć (ros. Брест-Литовская крепостная артиллерия). W latach 1904–1905 walczył na wojnie rosyjsko-japońskiej, w szeregach wschodniosyberyjskiego pułku artylerii oblężniczej (ros. Восточно-Сибирский осадный артиллерийский полк). 1 września 1906 został awansowany na porucznika ze starszeństwem z 10 sierpnia 1906. W tym samym roku został przeniesiony do 2 wschodniosyberyjskiego pułku artylerii oblężniczej w Chabarowsku, który 1 września 1910 został przeformowany 2 syberyjski dywizjon artylerii ciężkiej (ros. 2-й Сибирский тяжелый артиллерийский дивизион) w Ussuryjsku (od 1912 w Spasskoje).