Nikola S. Filipović (; ur. 15 października 1926 w Gradacu koło Posušje, zm. 21 maja 2001) – jugosłowiański (bośniacki) pedagog i polityk narodowości chorwackiej, profesor, przewodniczący Socjalistycznej Republiki Bośni i Hercegowiny w latach 1988–1989.
Życiorys W okresie II wojny światowej aktywny w ruchu oporu. Absolwent szkoły nauczycielskiej w Mostarze i pedagogiki na wydziale filozofii Uniwersytetu w Belgradzie (1958). Był następnie dyrektorem szkoły politycznej w Mostarze, a od 1959 do 1963 asystentem na wydziale filozoficznym Uniwersytetu w Sarajewie. W 1962 obronił doktorat w zakresie pedagogiki, później awansował, w 1973 uzyskując pełną profesurę. Na Uniwersytecie w Sarajewie kierował jednostką organizacyjną zajmującą się pedagogiką (przekształconą w departament). Specjalizował się w zakresie dydaktyki i teorii nauczania oraz wychowania młdodzieży. Autor kilkudziesięciu książek prac naukowych, a także innych publikacji o tematyce politycznej i poświęconych Chorwatom w Bośni i Hercegowinie. Współpracował z różnymi czasopismami naukowymi, w tym z pismem „Naša škola”. W 1993 został członkiem chorwackiego stowarzyszenia na rzecz nauki i kultury w Sarajewie.