13 lutego 1815 wstąpił w stopniu kapitana do 4 pułku strzelców konnych. 30 marca 1817 otrzymał dymisję za niegorliwość w służbie. W czerwcu 1817 trafił przed sąd wojskowy za wstrzymywanie wypłat podkomendnymi. 11 czerwca 1817 został skazany na 3 miesiące aresztu. Jednak wielki książę ten wyrok uchylił. 2 kwietnia 1820 w stopniu majora rozpoczął służbę w 4 pułku ułanów, dowodził 2 dywizjonem. W czasie powstania listopadowego walczył w 4 pułku ułanów. Od 3 kwietnia 1831 w stopniu podpułkownika znalazł się w korpusie inwalidów i weteranów.
Po upadku Warszawy pozostał w mieście. Stawił się przed Komisją Rządową Wojny. Ponowił przysięgę wierności carowi. 1 kwietnia 1835 został umieszczony w komendach inwalidnych X okręgu straży wewnętrznej.
Jego żoną była Elżbieta Żaboklicka. Mieli dwóch synów: Leona i Jana.
Odznaczenia 11 października 1812 – Legia Honorowa
Przypisy
Bibliografia Bielecki Robert, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, t. 3, Warszawa 1998.
Kategoria:Urodzeni w 1780 Kategoria:Zmarli w 1843 Kategoria:Uczestnicy wojen napoleońskich Kategoria:Powstańcy listopadowi Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Smoleńskiem 1812 (strona francuska) Kategoria:Oficerowie kawalerii Królestwa Kongresowego Kategoria:Oficerowie kawalerii Wojska Księstwa Warszawskiego Kategoria:Odznaczeni Legią Honorową