Vojtěch Černý (ur. 20 kwietnia 1893 w , zm. 17 kwietnia 1938 w Pradze) – żołnierz Legionu Czechosłowackiego w czasie I wojny światowej, podoficer armii czechosłowackiej w okresie Pierwszej Republiki, a w latach 30. XX wieku dziennikarz i działacz na rzecz mniejszości seksualnych w Czechosłowacji.
Młodość i kariera wojskowa Urodził się 20 kwietnia 1893 roku we wsi Velké Zboží, włączonej dzisiaj do miasta Podiebrady. Ukończył szkołę powszechną, a następnie pracował jako stajenny u hrabiego Kinskiego w Chlumcu nad Cidlinou. Później zdobył zawód rzeźnika i w latach 1913–1914 znalazł zatrudnienie w Wiedniu.
Po wybuchu I wojny światowej zaciągnął się do armii austro-węgierskiej. Jako szeregowiec dostał się w Okońsku, 7 lipca 1916 roku, do niewoli rosyjskiej. W Rosji, wcielony do Legionu Czechosłowackiego, służył jako szeregowy w 2. Pułku Strzelców. Następnie został przeniesiony, już jako sierżant, do 2 Pułku Kawalerii. W bitwie pod Zborowem (1–2 lipca 1917 roku) odniósł poważną ranę: został postrzelony w obie łydki, a odłamek granatu zranił go także w udo.