Postępowanie karne przeciwko Vojtěchowi Černemu toczyło się przed Sądem Okręgowym w Ołomuńcu. Oskarżony został skazany na karę dwóch miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu na dwa lata. Ponadto został zdegradowany i odebrano mu odznaczenia wojskowe. Na skutek apelacji prokuratora wojskowego Najwyższy Sąd Wojskowy w lutym 1929 roku zmienił wyrok na sześć tygodni bezwarunkowego pozbawienia wolności. Černý złożył wtedy wniosek o ułaskawienie i zatarcie skazania. W tym czasie przeprowadził się do Pragi, gdzie objął stanowisko w biurze czasopisma „Pražský ilustrovaný zpravodaj”.
W marcu 1930 roku Ministerstwo Obrony Narodowej odrzuciło wniosek o ułaskawienie i Černý ostatecznie odbył karę w więzieniu wojskowym na Hradczanach. W związku z wyrokiem utracił również prawo do wojskowej emerytury. Po zakończeniu kary nie został ponownie przyjęty do biura czasopisma, ponieważ skazanie na podstawie artykułu 129Chodzi o austriacki kodeks karny (Strafgesetzbuch) z 1852, który na mocy tzw. zasad recepcji prawa obowiązywał w Czechach, na Morawach i na Śląsku Czeskim w Pierwszej Republice Czechosłowackiej (oraz na terenach byłego zaboru austriackiegow II Rzeczypospolitej, na Bukowinie w Wielkiej Rumunii, w Słowenii w Królestwie Serbów, Chorwatów i Słoweńców oraz w Tyrolu Południowym włączonym do Włoch).