Teoria popychania (, dosł. „teoria szturchnięcia”) – koncepcja z zakresu ekonomii behawioralnej, psychologii społecznej i polityki publicznej, zgodnie z którą drobne, świadomie zaprojektowane zmiany w sposobie prezentowania wyborów, określane jako architektura wyboru, mogą w przewidywalny sposób wpływać na decyzje ludzi bez zakazywania im innych opcji i bez istotnej zmiany bodźców ekonomicznych.
Twórcami i najważniejszymi popularyzatorami teorii są amerykański ekonomista Richard Thaler oraz prawnik , którzy rozwinęli ją w książce Nudge: Improving Decisions About Health, Wealth, and Happiness opublikowanej w 2008 roku. Teoria popychania wiąże się z ideą paternalizmu libertariańskiego, czyli projektowania decyzji w sposób sprzyjający określonym wyborom przy jednoczesnym pozostawieniu jednostce możliwości wyboru innej opcji. W 2017 roku Thaler otrzymał Nagrodę Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii za wkład w rozwój ekonomii behawioralnej.