Każde zadanie działało w oddzielnym środowisku izolowanym, wstępnie załadowanym repozytorium użytkownika.
Pierwsza wersja agenta chmurowego była oparta na modelu codex-1, czyli odmianie modelu rozumującego o3 dostosowanej do zadań z zakresu inżynierii oprogramowania. 3 czerwca 2025 roku OpenAI poinformowało o rozszerzeniu dostępności Codexa dla użytkowników ChatGPT Plus oraz o możliwości włączenia dostępu do internetu podczas wykonywania zadań.
Rozwój modeli i aplikacji We wrześniu 2025 roku OpenAI ogłosiło GPT-5-Codex, odmianę modelu GPT-5 dostosowaną do agentowej pracy z kodem; model stał się domyślny dla zadań chmurowych i przeglądu kodu w Codexie. W listopadzie 2025 roku zaprezentowano GPT-5.1-Codex-Max, model przeznaczony do długotrwałych zadań programistycznych i pracy na wielu oknach kontekstu z użyciem kompakcji. W grudniu 2025 roku OpenAI udostępniło GPT-5.2-Codex, model przeznaczony do złożonych zadań inżynierii oprogramowania i defensywnego cyberbezpieczeństwa.