Według części analiz działania te mogą stanowić element przygotowań do potencjalnej blokady morskiej lub izolowania wyspy od wsparcia zewnętrznego. mały|Zatopienie irańskiej lekkiej fregaty rakietowej IRINS „Dena” u wybrzeża Cejlonu widziane z amerykańskiego okrętu podwodnego USS „Charlotte” (4 marca) W analizach działań militarnych prowadzonych przez Stany Zjednoczone i Izrael przeciwko Iranowi w latach 2025–2026 wskazywano również działania wpisujące się w koncepcję izolacji pola walki. Obejmowały one m.in. tłumienie irańskiej obrony przeciwlotniczej, ataki na systemy dowodzenia i infrastrukturę wojskową, działania walki elektronicznej oraz ograniczanie swobody operacyjnej irańskich sił w przestrzeni powietrznej i morskiej, zwłaszcza w rejonie Cieśniny Ormuz. Działania związane z izolowaniem pola walki prowadziła również strona irańska, wykorzystując rozmieszczone nad Zatoką Perską i w rejonie Cieśniny Ormuz systemy przeciwokrętowe, środki walki asymetrycznej oraz groźbę ograniczenia żeglugi przez jeden z najważniejszych światowych szlaków transportu surowców energetycznych. Działania te miały na celu utrudnienie przeciwnikowi utrzymania swobody operacyjnej, utrzymania logistyki oraz swobody operacyjnej w regionie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Taktyka Kategoria:Sztuka operacyjna Kategoria:Terminologia wojskowa