Problematyka artystyczna lewo|mały|Dobrotwór, kościół parafialny, widok wnętrza w stronę chóru muzycznego, stan z 2016 Kościół w Dobrotworze stanowi doskonały przykład architektury powstającej na przełomie wieków XIX i XX w kręgu absolwentów Politechniki Lwowskiej, wykształconych na wzorach architektów Teodora Talowskiego i Juliana Zachariewicza. Charakterystyczne jest m.in. łączenie kostiumu neogotyckiego z detalem neonowożytnym. Michał Kowalczuk (1855-1938) był architektem, rzeźbiarzem, pedagogiem, historykiem architektury i konserwatorem lwowskim. Najczęściej kojarzony jest jako projektant regotycyzacji prezbiterium katedry łacińskiej we Lwowie prowadzonej w latach 1892-1899. Architekt ten zaprojektował na przestrzeni dekady grupę sześciu kościołów rozmieszczonych na terenie dawnego województwa lwowskiego (Stojanów, Dobrotwór, Sietesz, Myślatycze), tarnopolskiego (Sorocko) i stanisławowskiego (Zabłotów) o wspólnych, neogotyckich formach. Cztery z nich są źródłowo potwierdzonymi dziełami Kowalczuka, ale wspólna forma i detale pozwalają przypisać mu w pewny sposób także te niesygnowane.