Heinrich Eberhard Alexander von Hartmann (ur. 11 grudnia 1890 w Berlinie, zm. 26 stycznia 1943 w Stalingradzie) niemiecki generał piechoty, uczestnik I i II wojny światowej.

Życiorys Alexander von Hartmann urodził się 11 grudnia 1890 roku w Berlinie. Jego rodzicami byli dowódca kompanii w 2 Pułku Piechoty Gwardii – Ferdinand Eberhard Heinrich von Hartmann i Louise z domu Brandt von Lindau.

3 marca 1910 roku Hartmann w stopniu podchorążego (niem. Fähnrich) wstąpił do 94 Pułku Piechoty „Großherzog von Sachsen“. Rok później awansował do stopnia podporucznika (niem. Leutnant).

I wojna światowa Już po wybuchu I wojny światowej, w sierpniu 1914 roku został mianowany dowódcą kompanii karabinów maszynowych w swojej macierzystej jednostce. We wrześniu 1914 roku został przeniesiony na front wschodni. W czerwcu 1915 roku został awansowany na porucznika (niem. Oberleutnant). Hartmann został ciężko ranny w lipcu. Po powrocie ze szpitala objął dowództwo nad 1 Rezerwowym Oddziałem Karabinów Maszynowych. 1 grudnia 1916 roku przeniesiono go do adiutantury Ministerstwa Wojny.

Po zakończeniu I wojny światowej został przeniesiony do Reichsheer w stopniu kapitana (niem. Hauptmann). Początkowo pełnił rolę oficera łącznikowego w Ministerstwie Reichswehry w Berlinie.