thumb|Jeden z manuskryptów odnalezionych w jaskiniach Dunhuang, zawierający mantrę Aszem Wohu w języku sogdyjskim.
Mantra (awestyjskie mąθraBrunner, YEŊ́HĒ HĀTĄM, średnioperskie mānsrMcKenzie, s. 54) – w zaratusztrianizmie święta, natchniona formuła, której przypisuje się duchową mocDhalla, s. 232. Według tradycji zaratusztriańskiej recytacja mantr pełni kilka funkcji: przybliża wiernym prawdy religijneRose, ss. 12 – 13, jest sposobem oddawania czci Rose, s. 56Boyce, 1996, s. 8, chroni przed złemBoyce, 1996, s. 336 oraz zapewnia duchowe i doczesne korzyści wiernym, którzy ich używająBoyce, 2000, s. 139.
Etymologia Awestyjskie „mąθra” jest spokrewnione z sanskryckim „mántra”Hoffman, s. 66 i wywodzi się z praindoirańskiego „*mantram”. Słowo to pochodzi z kolei od praindoeuropejskiego rdzenia „*men-”, występującego w wyrazach związanych z myśleniem i umysłem. Według części badaczy pierwotne znaczenie słowa można rozumieć jako „narzędzie myślenia” albo „instrument myśli”. Awestyjski termin we współczesnych pracach oddaje się zazwyczaj jako „manthra” lub „mantraBoyce 2001, s. 38Witzel 2001, s. 4Dhalla, s. 115. Zdarzają się jednak inne przekłady, takie jak „myśl”, „święte słowo”, „zaklęcie”, „święta modlitwa” czy „hymn”Malandra, 2021, s.