został on ukończony w 1817 roku. Prace rozpoczęły się dopiero w 1824 roku pod kierownictwem Johana Söderströma i Petera Isberga. Dotychczasowy kościół, z wyjątkiem średniowiecznej wieży zachodniej, został zburzony. Do zachowanej wieży dobudowano zupełnie nową nawę z prostą ścianą kończącą prezbiterium od wschodu oraz zakrystią od strony północnej. Wieża została wyposażona w latarnię z przestrzenią na dzwony. Wnętrze kościoła otrzymało drewniane sklepienie kolebkowe. Zarówno z zewnątrz, jak i wewnątrz kościół zyskał neoklasycystyczny wygląd, całkowicie zgodny z projektem Gerssa. W 1832 roku kościół został konsekrowany. Wnętrze mały|lewo|Wnętrze kościoła Bardziej istotne elementy wyposażenia wnętrza:
fragmenty chrzcielnicy wykutej w wapieniu gotlandzkim, która pierwotnie miała kształt małży, z częścią środkową z XIII wieku, z czterema wystającymi głowami, druga chrzcielnica z ośmiokątną misą, z czerwonego wapienia olandzkiego, z 1650 roku, ławka dla nowożeńców malowana w 1795 roku przez Johana Henrika Wadstena, ołtarz z 1886 roku z nastawą autorstwa Bengta Nordenberga, z obrazem Przemienienia Pańskiego oraz rzeźbami Baranka Bożego i anioła z krzyżem z dawnego ołtarza, wykonanymi w 1746 roku przez Petera Buschberga, ambona z 1825 roku wykonana przez Petera Isberga według projektu Nilsa Isaka Löfgrena.