Władysław Paszek (ur. 7 czerwca 1925 w Bielsku, zm. 2 października 2004) – polski inżynier elektryk, naukowiec i badacz.
Życiorys Do wybuchu II wojny światowej ukończył szkołę podstawową i rozpoczął naukę w polskim Gimnazjum.
Podczas okupacji niemieckiej pracował jako uczeń a później czeladnik elektryk, w Bielskich Warsztatach Elektrycznych. W roku 1943 został wcielony do Wehrmachtu. W czasie stacjonowania w porcie Bordeaux we Francji zdezerterował i wstąpił do francuskiego ruchu oporu, a następnie do Armii Polskiej na ZachodzieTadeusz Glinka, Władysław Paszek, Zeszyty Problemowe – Maszyny Elektryczne Nr 71/2005. s. 161–164..
Po wojnie powrócił do Bielska. W 1945 r. rozpoczął studia na roku wstępnym (tzw. wyrównawczym) na Politechnice Śląskiej w Gliwicach. W 1946 r. zdał eksternistycznie maturę w Państwowym Liceum Ogólnokształcącym w Gliwicach i rozpoczął studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej. Studiował na dwóch specjalnościach: maszynach elektrycznych i elektronice, uzyskując w 1951 r. dyplom magistra inżyniera elektryka. Będąc jeszcze studentem, w 1949 r. podjął pracę w charakterze asystenta w Katedrze Maszyn Elektrycznych. 16 stycznia 1958 r. Rada Wydziału Elektrycznego Politechniki Śląskiej nadała Mu stopień naukowy doktora na podstawie rozprawy pt.