Schemat – pojęcie geometrii algebraicznej uogólniające klasyczne rozmaitości algebraiczne. Formalnie schemat jest , która lokalnie jest izomorficzna ze spektrum pierścienia przemiennego. Dzięki temu można jednolicie opisywać rozwiązania równań wielomianowych zarówno nad ciałami, jak i nad pierścieniami takimi jak a także ujmować zjawiska niewidoczne na poziomie samych zbiorów punktów, na przykład krotności przecięć i elementy nilpotentne.
Język schematów został rozwinięty przez Alexandra Grothendiecka i współpracowników w latach 50. i 60. XX wieku, przede wszystkim w serii Éléments de géométrie algébrique (EGA) oraz seminariach SGA. Jednym z jego celów było zbudowanie aparatu wystarczająco ogólnego do problemów łączących geometrię algebraiczną, algebrę przemienną i teorię liczb, w tym do programu, którego narzędzia odegrały zasadniczą rolę w późniejszym dowodzie .
Idea Klasyczna geometria algebraiczna bada zbiory rozwiązań układów równań wielomianowych. Jeśli równania są rozpatrywane nad algebraicznie domkniętym ciałem, wiele informacji geometrycznych można odczytywać z punktów i z pierścienia funkcji regularnych.