Podniebienie sięga do tyłu daleko za zębami i zbiega się z kolcem podniebiennym przyłączonym do grzebienia klinowego, podobnie jak u krótkonoska uprawowego. Ectotympanicum jest niewielkie i szerokie ku przodowi. Żuchwę zaś opisują badacze jako słabo rozwiniętą, z cienkim, opadającym wyrostkiem dziobiastym i wyrostkiem kłykciowym leżącym poniżej dolnej linii zębodołowej, wskazują jego zaokrąglony, wydatny kąt.
Siekacze szczękowe są niewielkie. Podobnie niewielki jest prosty kieł. Leży za nim niewielki ząb przedtrzonowy pierwszy. Lepiej rozwinięty jest trzeci górny przedtrzonowiec, trójkątnego kształtu. Dalsze zęby policzkowe w obrysie mają tępe główne guzki. Siekacze żuchwy i kieł dolny również są niewielkie, kieł nieznacznie zakrzywia się. Przedtrzonowiec pierwszy nosi trójkątny guzek. Natomiast zęby policzkowe są wysokie, do tyłu jednak coraz niższe. Drugi z nich jest już niewielki.
Szare ubarwienie obejmuje klatkę piersiową z brzuchem i bokami ciała.
Występuje dobrze rozwinięte uropatagium, natomiast ostroga jest krótka.
Palce mają biały brzeg. Błony skrzydeł są ciemnoszare. Występuje pazur wskaziciela. Palce i nadgarstki są grzbietowo bledsze od błony, jednakże nie lśnią bielą jak u innych krótkonosków.