W 1947, w obawie przed represjami, wyjechał do Wrocławia, gdzie ukończył liceum. Po maturze został przymusowo wcielony do LWP. Jako podchorąży i student w Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie był dwukrotnie aresztowany za działalność konspiracyjną w BCh.
Był dyrektorem Wojskowego Instytutu Technicznego Uzbrojenia. Był autorem i wykonawcą między innymi granatnika ppanc. RPG 76 „Komar” i pistoletu wojskowego 9 mm P-75.
Był założycielem i prezesem Fundacji Ogólnopolskiego Związku Żołnierzy Batalionów Chłopskich „Żywią i Bronią”. Od 2013 do śmierci był także prezesem Ogólnopolskiego Związku Żołnierzy Batalionów Chłopskich. Był również członkiem Rady do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych przy Kierowniku Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. W grudniu 2025 został powołany w skład prezydenckiej Rady do spraw Kombatantów, Osób Represjonowanych i Działaczy Opozycji Antykomunistycznej.
Przypisy
Kategoria:Członkowie Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość Kategoria:Działacze środowisk kombatanckich Kategoria:Polskie ofiary represji stalinowskich Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Żołnierze Batalionów Chłopskich Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 2026 Kategoria:Polscy konstruktorzy broni