książę Mieszko II nadał majątkowi biskupiemu w Gościęcinie prawo wolności od książęcych powinności. W czasach średniowiecznych Gościęcin liczył 70 łanów roli.
W XVII wieku nastąpiła istotna zmiana w Gościęcinie pod względem przynależności własnościowej. Na mocy umowy z 8 marca 1622 r. mieszkańcy Gościęcina, już jako poddani kapitały wrocławskiej św. Jana Chrzciciela kupili sobie zwolnienie u biskupa Karola Habsburga, arcyksięcia austriackiego, za 12 tys. talarów od robocizny na rzecz kapituły wrocławskiej. W 1771 w Gościęcinie zamieszkał Jan Kossmann, tercjarz zakonu kapucynów z Prudnika. Wzniósł tu murowaną pustelnię i założył pasiekę. Pod koniec XVIII wieku wieś liczyła 765 mieszkańców.
Od końca XVIII w. wieś posiadała własną pieczęć gminną, na której przedstawiono lilię biskupią, a od 2. pol. XIX w. kościół po lewej stronie i lilię biskupią po prawej stronie
W połowie XIX w. Gościęcin zamieszkiwało 84 gospodarzy, 3 ogrodników i 71 chałupników. Funkcjonowały 2 młyny – wiatraki. Ludność Gościęcina przy umiejętnej i starannej metodzie gospodarowania doszła do znacznego dobrobytu, a wieś stanęła na wysokim poziomie rozwoju. W 1810 r. w wyniku sekularyzacji majątku kapituły wieś przeszła na własność państwa pruskiego i pod zarząd jego dóbr.