Ludwik Smoleń (ur. 14 lipca 1891 w Jasionowie, zm. 4 lutego 1981 w Warszawie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Władysława i Franciszki z Władyków urodzony 14 lipca 1891 w Jasionowie, w ówczesnym powiecie brzozowskim Królestwa Galicji i Lodomerii. Uczęszczał do c. k. Gimnazjum w Sanoku. 29 czerwca 1913 zakończył naukę w klasie ósmej. W lipcu tego roku został członkiem 7 Polskiej Drużyny Strzeleckiej. We wrześniu 1913 zdał egzamin dojrzałości.
3 sierpnia 1914 wyjechał z kompanią sanocką do Krakowa, gdzie wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do 5 kompanii II batalionu 1 pułku strzelców (od grudnia 1914 w składzie 5 pułku piechoty). W 1915 uczestniczył w II kursie Szkoły Podchorążych Legionów Polskich w Máramarossziget i Kamieńsku. 14 maja 1915, po ukończeniu szkolenia i zdaniu egzaminów „ze stopniem dostatecznym”, został mianowany aspirantem oficerskim w randze tytularnego sierżanta z poborami plutonowego i przydzielony do 5 pp.. W 1916 został ranny. 1 stycznia 1917 został mianowany chorążym w piechocie. Wiosną tego roku był przydzielony z 5 pp do Krajowego Inspektoratu Zaciągu do Wojska Polskiego. Następnie przebywał na Kursie Wyszkolenia nr 4.