Ernest Czogała (ur. 1941 w Raszczycach, zm. 8 października 1998 w Piaskach) – polski naukowiec w zakresie inżynierii biomedycznej i pionier matematycznej teorii zbiorów i systemów rozmytych, prof. dr hab. inż., nauczyciel akademicki Politechniki Śląskiej w Gliwicach.

Życiorys Syn Juliusza. Ukończył w 1965 r. studia na Wydziale Mechaniczno-Energetycznym Politechniki Śląskiej, na specjalności energetyka jądrowa uzyskując dyplom z kinetyki reaktorów jądrowych. W 1966 r. ukończył także Studium Podyplomowe Automatyki i Telemechaniki na Wydziale Automatyki. 16 maja 1969 r. uzyskał stopień doktora nauk technicznych na podstawie pracy pt. O reakcji pewnych układów mechanicznych o stałych rozłożonych na wymuszenie przypadkowe (promotor: doc. dr inż. Bogdan Skalmierski). Stopień doktora habilitowanego nauk technicznych uzyskał 17 kwietnia 1973 r. za pracę pt. Niestacjonarne procesy stochastyczne w układach dynamicznych o stałych rozłożonych. W 1986 r. uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a z dniem 1 lutego 1991 r.