Łódzkie Zakłady Przemysłu Bawełnianego im. Obrońców Pokoju „Uniontex” (ZPB Uniontex) – przedsiębiorstwo państwowe działające w Łodzi w latach 1945–2010, jedno z największych w historii łódzkiego przemysłu włókienniczego. Powstało na bazie połączonych przed wojną zakładów Karola Scheiblera i Ludwika Grohmana. W szczytowym okresie zatrudniało ponad 12 tys. osób, produkując rocznie 150–200 mln metrów tkanin.
Historia
Geneza Tereny, na których powstał Uniontex, mają bogatą historię przemysłową sięgającą XIX wieku. W 1827 roku u zbiegu ulic Tymienieckiego i Kilińskiego rozpoczęto budowę osady fabrycznej Księży Młyn. W drugiej połowie XIX wieku działały tu osobno fabryki Scheiblera i Grohmana – konkurencyjne imperia bawełniane. W 1909 roku, po śmierci obu przemysłowców, ich spadkobiercy połączyli zakłady w Zjednoczone Zakłady Przemysłowe K. Scheiblera i L. Grohmana.
Okres powojenny i PRL Po II wojnie światowej zakłady zostały znacjonalizowane. 22 stycznia 1945 wznowiono produkcję. Odbudowę zniszczeń wojennych ukończono w 1947. W czasach stalinowskich przedsiębiorstwo nosiło nazwę Zakłady Przemysłu Bawełnianego im. Józefa Stalina. W latach 1962–1964 przeprowadzono reorganizację i zmieniono nazwę na Łódzkie Zakłady Przemysłu Bawełnianego im. Obrońców Pokoju „Uniontex”.