Jednak zanim Myitkyina została zdobyta, sukcesy aliantów na teatrze działań wojennych na Pacyfiku przybrały takie rozmiary, że zmalało znaczenie chińsko-birmańsko-indyjskiego teatru działań wojennych.
Planując koordynację z Oddziałem X, Chińskie Siły Ekspedycyjne Wei Lihuanga w Junnanie, znane jako Oddział Y, przekroczyły rzekę Salween w kwietniu i rozpoczęły ofensywę przeciwko armii japońskiej. Oddział Y składał się z dwóch grup armii z Narodowej Armii Rewolucyjnej: 11 Grupy Armii (dowódca Song Xilian, zastępca dowódcy Huang Jie, szef sztabu gen. Cheng Gang) i 20 Grupy Armii (dowódca Huo Kuizhang, zastępca dowódcy Fang Tian). Do stycznia 1945 roku Oddział Y zdobył miasto Wanting na granicy chińsko-birmańskiej i odzyskał kontrolę nad szlakiem lądowym z Birmy do Chin. Pierwszy konwój nowo otwartą drogą Ledo-Birma dotarł do Kunmingu w lutym 1945 roku.
Następstwa Po powrocie do Chin, uzbrojone przez Amerykanów Nowa Pierwsza Armia i Nowa Szósta Armia walczyły w chińskiej wojnie domowej. Obie zostały zdziesiątkowane przez siły komunistyczne podczas kampanii Liaoshen w północno-wschodnich Chinach i praktycznie przestały istnieć.
W 2011 roku w Tengchongu w prowincji Junnan wzniesiono pomnik ku czci poległych żołnierzy z Chińskiego Korpusu Ekspedycyjnego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wojsko chińskie Kategoria:II wojna światowa na Pacyfiku