wykładał jako profesor wizytujący na uniwersytetach w Belgradzie i Zagrzebiu

W 1966 wstąpił do Związku Komunistów Jugosławii, działał w ramach Związku Komunistów Wojwodiny (będącym początkowo częścią . Był sekretarzem i przewodniczącym komitetu miejskiego w Suboticy, pełniąc tę funkcję m.in. założył dwujęzyczną serbsko-węgierską gazetę młodzieżową. Następnie w ramach komitetu miejskiego partii w Suboticy był sekretarzem, a od 1985 przewodniczącym. 9 listopada 1988 został koordynatorem (tymczasowym przewodniczącym) Komitetu Prowincjonalnego Związku Komunistów Wojwodiny po odwołaniu w związku z Milovana Šogorova; 15 listopada tegoż roku wybrany przewodniczącym. Z urzędu wchodził w skład prezydium Komitetu Centralnego Związku Komunistów Jugosławii. Już 20 stycznia 1989 zrezygnował ze stanowiska ze względu na trudności z rozwiązaniem wewnętrznego konfliktu trwającego w Związku Komunistów Jugosławii, wycofał się z polityki. Uchodził za zwolennika istnienia państwa jugosłowiańskiego i zarazem za sympatyka idei Unii Europejskiej.