nie wszystkie elementy formalizmu są przy tym uznawane za subiektywne.
Fuchs rozwijał ten program między innymi z Cavesem, Rüdigerem Schackiem i N. Davidem Merminem. W przeglądowym artykule z 2013 Fuchs i Schack przedstawili QBism jako próbę aksjomatycznego i probabilistycznego przeformułowania teorii kwantowej, w której szczególną rolę odgrywa zapis prawdopodobieństw przez symetrycznie zupełne informacyjnie pomiary kwantowe (). W takim sformułowaniu reguła Borna przyjmuje postać kwantowego rozszerzenia bayesowskiej spójności: zamiast prawa przyrody określającego, które wyniki zachodzą, jest regułą wiążącą prawdopodobieństwa przypisywane wynikom referencyjnego pomiaru informacyjnie zupełnego z prawdopodobieństwami dowolnego innego pomiaru.
Ograniczenie to przybiera najprostszą postać, gdy pomiarem referencyjnym jest właśnie SIC-POVM, co czyni te pomiary przedmiotem zainteresowania programu QBismu i szerzej – informacyjnego opisu mechaniki kwantowej. Strukturami pokrewnymi SIC-POVM, takimi jak tzw. morfoforyczne POVM i uogólnione „qpleksy”, zajmowali się m.in. polscy matematycy Wojciech Słomczyński i Anna Szymusiak z Uniwersytetu Jagiellońskiego.