Piżmolot mały (Ptenochirus minor) – gatunek ssaka, nietoperza z rodziny rudawkowatych, podrodziny Cynopterinae, jeden z trzech gatunków swego rodzaju. Długość głowy i tułowia wynosi 104–113 mm, ogon 7–12 mm. Ma ciemną głowę i rdzawą kryzę. Tułów porastają długie szarobrązowe włosy. Zasiedla lasy pierwotne i wtórne Filipin, źle radzi sobie w środowiskach zmienionych przez człowieka. Owocożerca, pożywia się głównie figami, a także bananami. Samica rodzi pojedyncze młode. Nie zagraża mu wyginięcie.
Budowa Długość głowy i tułowia piżmolota małego wynosi pomiędzy 104 a 113 milimetrów, istotnie mniej niż u piżmolota dużego. Długość ogona wynosi pomiędzy 7 a 12 mm. Długość ucha zawiera się w przedziale od 19 do 22 mm. Przedramię mierzy 70–78 mm, podczas gdy stopa od 18 do 22 mm. Średnia masa ciała wynosi 50,1 grama. Czyni to piżmolota małego średniej wielkości przedstawicielem swej rodziny. Występuje pewien dymorfizm płciowy w postaci samców nieco większych od samic.
Zwierzę ma ciemną głowę i rdzawą kryzę, podobnie jak niektóre krótkonoski np. krótkonosek sundajski. Samce są nieco ciemniejsze od płci przeciwnej.
Głowa jest szeroka, zabarwiona ciemną szarością, z karkiem o długich szarobrązowych włosach.