Ziołomirek lucerniak (Brachypera zoilus) – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Hyperinae. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję i Maghreb. Zawleczony został do Japonii i nearktycznej Ameryki Północnej. Żeruje na bobowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1763 roku przez Giovanniego Antonia Scopolego pod nazwą Curculio zoilus.
Morfologia Owad dorosły thumb|left|220px|Imago, widok z boku thumb|left|220px|Imago, widok od spodu Chrząszcz o ciele długości od 6 do 9 mm.
Głowa ma ryjek bardzo gruby, znacznie krótszy od przedplecza, długości nie większej niż dwukrotność szerokości, u nasady około dwukrotnie szerszy od czoła, od którego wygraniczony jest siodełkowatym wciskiem. Czułki mają biczyki zbudowane z siedmiu członów.
Przedplecze jest znacznie szersze niż dłuższe, najszersze przed środkiem i stamtąd ku przodowi silniej niż ku tyłowi zwężone. Ubarwienie ma brunatne z wąską, jasną linią wzdłuż środka i parą jasnych, lekko wygiętych pasów podłużnych po bokach. Znacznie szersze od przedplecza pokrywy mają brzegi w przedniej części równoległe lub nieco rozbieżne. Ubarwienie ich jest brunatne z jaśniejszymi bokami. Międzyrzędy nieparzyste są jaśniejsze od parzystych, ciemno nakrapiane i trochę mocniej od parzystych wyniesione.