185px|thumb|Powiat sejneński w latach 1919–1941 Powiat sejneński (lit. Seinų apskritis) – jednostka administracyjno-terytorialna Republiki Litewskiej oraz Litewskiej SRR w ZSRR (krótko podczas II wojny światowej), funkcjonująca w latach 1919–1941. Siedzibą powiatu były Łoździeje.
Historia
Istniejący od 1795 roku powiat sejneński, który do 1915 należał do Imperium Rosyjskiego, został okupowany przez Niemców podczas I wojny światowej.
W 1919 roku nastąpił podział powiatu sejneńskiego. Mniejsza, zachodnia – aczkolwiek z Sejnami – część weszła w skład II Rzeczypospolitej jako powiat sejneński, natomiast większa północno-wschodnia część przypadła odrodzonej Republice Litewskiej. Część przyznana Litwie, mimo utraty dotychczasowego ośrodka administracyjnego, zachowała nazwę powiat sejneński, a jego siedzibę przeniesiono do Łoździejów (lit. Lazdijai). Litwa nie uznawała tego podziału ani polskiej kontroli nad Wileńszczyzną. Tak więc w latach 1919–1924 (do zniesienia polskiego powiatu sejneńskiego 1 stycznia 1925) istaniały dwa odrębne powiaty o nazwie sejneński – polski i litewskiSeinų apskritis. Tarybų Lietuvos enciklopedija, T. 3 (Masaitis-Simno). – Vilnius: Vyriausioji enciklopedijų redakcija, 1987.Adam Janusz Mielcarek: Podziały terytorialno – administracyjne II Rzeczypospolitej w zakresie administracji zespolonej.