Najdłuższa czasowo linia twórczości Brewki rozwija się w obszarze szeroko rozumianego urban art, który artysta praktykował jeszcze przed wejściem na rynek galeryjny - od malowania i tagowania murów, przez realizacje w klubach i na pustostanach, aż po późniejsze projekty muralowe. Sam podkreśla, że scena urban art jest mu najbliższa, ale nie uważa się za klasycznego streetartowca, ponieważ zasadniczy ciężar jego pracy został przeniesiony na płótno i do wnętrz galerii. Z tej ambiwalencji wyrasta przewrotny cykl Street art, ale w domu - obrazy sztalugowe posługujące się językiem graffiti i street artu, które funkcjonują w białych kubikach galerii, a nie wyłącznie w przestrzeni ulicy. Galeria Officyna podkreśla, że artysta wykonuje także kopie własnych prac w formie vlepek i rozkleja je w przestrzeni miejskiej, traktując to jako sposób przybliżenia swojej twórczości masowemu odbiorcy i utrzymania dialogu z przypadkowym przechodniem, mimo głównej obecności na rynku galeryjnym.
HOPE i dalsza animalistyka (2019)