Z początkiem 1945 r. zmuszony był opuścić Lwów, chroniąc się przed represjami NKWD. Przybył do Krosna i od kwietnia 1945 r. rozpoczął pracę jako kierownik działu chemicznego i gazowego w tamtejszym Instytucie Naukowym. Od 1946 r. kierował zorganizowanym przez siebie Centralnym Laboratorium Doświadczalnym przy Zakładach Chemicznych w Oświęcimiu, które następnie przekształcone zostało w Instytut Syntezy Chemicznej, gdzie od 1952 r. pełnił funkcję najpierw naczelnego dyrektora, a od lipca tego roku zastępcy dyrektora ds. naukowo-badawczych. W latach 1950–1952 prowadził wykłady z chemii fizycznej na Wydziale Mechanicznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Od września 1952 r. Wydział Chemiczny Politechniki Śląskiej powierzył mu Katedrę Chemii Fizycznej. W 1954 r. otrzymał tytuł i etat profesora nadzyczajnego na tym Wydziale. W lutym 1962 r. Rada Państwa powołała go na stanowisko profesora zwyczajnego Politechnice Śląskiej. Po reorganizacji, w latach 1968–1969, Katedra kierowana przez prof. Sokalskiego weszła w skład Instytutu Chemii Fizycznej Polimerów, jako Zakład Chemii Fizycznej, gdzie otrzymał stanowisko dyrektora ds. naukowych.