Według karty KBA obejmuje on północno-zachodnie ekosystemy andyjskie regionu Chocó w prowincji Pichincha, ma powierzchnię około 1030 km² i rozciąga się od wysoko położonych stoków wulkanu Guagua Pichincha po niższe lasy stoków zachodnich.
W obrębie parafii znajduje się las ochronny Mindo-Nambillo (), obejmujący rozległe tereny lasu mglistego i powiązane z nimi ekosystemy. Parafialny plan rozwoju podaje, że obszar ten ustanowiono decyzją ministerialną nr 118 z 12 kwietnia 1988. Według nowszej analizy przytoczonej w tym dokumencie zajmuje on 19 525 ha, z czego 44% leży w parafii Mindo. Materiały turystyczne prowincji Pichincha wskazują obecność setek gatunków ptaków, licznych storczyków i kolibrów. W literaturze naukowej podkreśla się, że deklaracja tego obszaru chronionego w 1988 i towarzyszący jej plan zarządzania współtworzyły instytucjonalne podstawy rozwoju turystyki opartej na przyrodzie w Mindo.
Znaczenie okolic Mindo dla ochrony ptaków podkreślano już w latach 90. XX wieku, a ich rozpoznawalność wzmacniały lokalne liczenia ptaków i rozwój turystyki wyspecjalizowanej w obserwacji awifauny. Według relacji Audubon w jednym z liczeń Christmas Bird Count w Mindo odnotowano ponad 400 gatunków ptaków przy udziale ponad 125 osób.