Od zwykłej korupcji odróżnia je pewność rezultatu. Przy łapówce wynik decyzji pozostaje niepewny, przy zawłaszczeniu jest z góry znany i korzystny dla zawłaszczających, bo wpływ dotyczy tworzenia reguł, a nie ich stosowania. Zawłaszczenie nie zawsze jest nielegalne i bywa realizowane przez lobbing oraz nieformalny wpływ. Daniel Kaufmann i Pedro Vicente opisali pokrewną korupcję legalną, w której prawo kształtuje się na korzyść wąskich grup środkami formalnie zgodnymi z prawem.
Bywa porównywane do , różni się jednak skalą i obszarami wpływu, który nigdy nie jest jawny. Pokrewne jest przejęcie polityki (ang. policy capture), które OECD definiuje jako trwałe kierowanie decyzji publicznych z dala od interesu publicznego ku interesom określonej grupy. Elizabeth Dávid-Barrett wskazała, że pojęcie to pomaga uporządkować rozumienie korupcji na wielką skalę, coraz częściej także w stabilnych demokracjach.