W 1936 roku był jednym z wnioskodawców kandydatury Andrew Robertsona do Royal Society.
mały|Most Inglisa Mark III podczas budowy w 1943 roku Choć Inglis miał przejść na emeryturę w 1940 roku, pozostał na uczelni jeszcze trzy lata, aby mógł objąć stanowisko po nim. Zainteresowanie mostem Inglisa wzrosło w czasie II wojny światowej i w 1940 roku wprowadzono konstrukcję Mark III. Patent amerykański na trójkątne kratownice zgłoszono w 1940 roku i przyznano w 1943 roku. Testy prototypu wykazały słabość górnego pasa kratownicy, a przebudowa utrudniła produkcję. Most wytwarzano więc w ograniczonych ilościach i w dużej mierze zastąpił go most Bailey, co rozczarowało Inglisa. Konstrukcja Inglisa, którą można było budować zarówno jako most stały, jak i pontonowy, trafiła do saperów 1 Dywizji Kanadyjskiej w lutym 1941 roku, po tym jak latem 1940 roku dwóch oficerów wysłano do Cambridge, by nauczyli się jej budowy.