Po zwolnieniu z wojska pracował jako urzędnik w Urzędzie Wojewódzkim w Tarnopolu. 6 kwietnia 1923 awansował z VIII na VII stopień służbowy. Później został przeniesiony do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Warszawie na stanowisko referendarza w VII st. sł. 19 grudnia 1927 został mianowany radcą ministerialnym w VI st. sł. Do 1939 był naczelnikiem Wydziału Komunalnej Polityki Gospodarczej w Departamencie Samorządowym MSW. 2 czerwca 1937 został powołany na trzyletnią kadencję członka Państwowej Rady Komunikacyjnej jako przedstawiciel MSW. W tym samym czasie był także zastępcą przedstawiciela ministra spraw wewnętrznych w Centralnej Komisji Oszczędnościowo-Odłużeniowej dla Samorządu.. 3 kwietnia 1948 został powołany na funcję wiceprzewodniczącego Zarządu Samorządowego Funduszu Wyrównawczego.
Zmarł 8 lipca 1969 w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A21, rząd 3, grób 6).
Był żonaty z Aleksandrą ze Szmidtów (1894–1969), z którą miał syna Andrzeja, ps.