Jako budulca użyto cegły. Fasada charakteryzuje się wydatnym szczytem schodkowym oraz uskokowym portalem ostrołukowym w osi środkowej. Nad portalem i znajdującą się nad nim niewielką rozetą umieszczono herb zakonu dominikańskiego. Czworoboczna i strzelista wieża, dostawiona do fasady od północy, zdobiona jest arkadowym fryzem. W każdej z bocznych ścian nawy znajduje się po kilka trójdzielnych okien ostrołukowych. Takie samo okno mieści się w szczytowej ścianie prezbiterium, od wschodu. Nawę nakrywa kasetonowy strop. Nawę i prezbiterium oddziela łuk tęczowy. Wnętrze mały|lewo|Wnętrze kościoła W oknach znajdują się witraże utrzymane w stylu XIX-wiecznego historyzmu. Powstały najprawdopodobniej po 1932 roku, lecz ich autor pozostaje nieznany. Przypuszcza się, że ogólną koncepcję witraży opracował ojciec Zoetmulder. Fundatorami były katolickie rodziny z Bornholmu. W witrażu znajdującym się w prezbiterium widnieje scena ukrzyżowania Chrystusa z klęczącym u stóp krzyża św. Dominikiem;