Twórczość Wczesne prace Vincenta Hložníka przedstawiały radosne sceny czerpiące z folkloru i religii, pejzaże wiejskie oraz dzieci. Jednak po nazistowskiej okupacji Pragi, w marcu 1939 roku, jego prace uległy radykalnej zmianie – często zawierały motywy szkieletów i zniekształconych ciał wyrażające tragizm wojennych doświadczeń. W połowie lat 60. zaczął odchodzić od malarstwa figuratywnego i zmierzać w kierunku surrealizmu i abstrakcji. Wtedy też w jego grafikach, które wcześniej były czarno-białe, pojawiły się kolory (czerwony, niebieski, zielony, ochra). Słynny jest cykl linorytów Sny z 1962 rokuhttps://ncsml.org/exhibit/vincent-hloznik-between-war-and-dream/. Kolejna zmiana zauważalna jest w pracach, które powstały w latach 70., po przedwczesnej śmierci syna, Pavla. Chociaż zawsze był wrażliwy na ludzkie cierpienie, osobista tragedia sprawiła, że jego prace przestały być komentarzem społeczno-politycznym, a stały się pełną symboliki i fikcyjnych obrazów osobistą refleksją.