Franciszek Wojciech Piontek (ur. 23 kwietnia 1937 w Rybniku) – polski profesor, ekonomista, prekursor badań nad zrównoważonym rozwojem na gruncie polskiej ekonomii, twórca teorii rozwoju zrównoważonego i trwałego, autor ponad 300 publikacji polskich i zagranicznych, w tym 47 pozycji książkowych.
Życiorys Urodził się w rodzinie o tradycjach śląskich. W 1963 podjął studia stacjonarne na Wydziale Przemysłu w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Katowicach. W 1970 uzyskał pod kierunkiem Pawła Sulmickiego stopień doktora nauk ekonomicznych w Szkole Głównej Planowania i Statystyki. W 1974 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego w zakresie nauk ekonomicznych. 30 marca 1989 Rada Państwa nadała tytuł profesora zwyczajnego nauk ekonomicznych.
Wkład autorski Piontka w rozwój nauki to, między innymi: zdefiniowanie kategorii rozwój i rozwój zrównoważony, analiza alternatywnych koncepcji rozwoju we współczesnych uwarunkowaniach cywilizacyjnych, aspekty teoretyczne i praktyczne stosowania kategorii efektywności. W 1999 został powołany na eksperta Sejmowej Komisji Ochrony Środowiska i Leśnictwa, a w latach 1993–1995 był członkiem Rady Ekologicznej przy Prezydencie RP. W latach 2003–2007 był wiceprzewodniczącym Komitetu „Człowiek i Środowisko” przy Prezydium PAN.