W 1979 roku pełnił funkcję sekretarza Komitetu Redakcyjnego czasopisma „Mechanika Teoretyczna i Stosowana”.
Po zakończeniu pracy na Uniwersytecie związał się z sektorem przemysłowym i technologicznym, pracując w Ośrodku Obliczeniowym w Polkolorze oraz w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Elektroniki Próżniowej.
Działalność w Ministerstwie Edukacji Narodowej W latach 1990–2005 pracował w Ministerstwie Edukacji Narodowej (później Ministerstwie Edukacji Narodowej i Sportu), gdzie m.in. kierował Wydziałem ds. Komputeryzacji (później Wydziałem Informatyki). W 1997 roku awansował na stanowisko radcy ministra. W resorcie odpowiadał za strategię i działania związane z edukacją informatyczną oraz wdrażaniem technologii informacyjno-komunikacyjnych w szkołach. Członkostwo w zespole koordynującym ogólnopolskie programy wyposażania placówek oświatowych w sprzęt informatyczny oraz doskonalenia nauczycieli w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnej, m.in.