Nawa pierwotnie miała dwa okna po obu stronach, ale to w północno-zachodnim krańcu jest jedynym, które istnieje do dziś. Apsyda zachowała oryginalne sklepienie w formie półkopuły, natomiast prezbiterium i nawa mają płaski, malowany, drewniany sufit z XIX wieku. Wschodnia ściana nawy jest nieotynkowana, a po bokach łuku tęczowego znajdują się dwie nisze, w których przed reformacją mieściły się ołtarze boczne.
Wnętrze i wyposażenie mały|lewo|Wnętrze kościoła Późnoromańską podstawę chrzcielnicy wykonano z wapienia na Gotlandii, a jej misa pochodzi z około 1575 roku, z południowych Niemiec. Poza nią wyposażenie jest stosunkowo nowe. Ołtarz został przebudowany w 1854 roku. Następnie osadzono w nim obraz z 1876 roku autorstwa Carla Christiana Andersena przedstawiający Chrystusa i kobietę kananejską. Prosta ambona jest dziełem Andersa Jensena, pochodzącym z 1845 roku. Organy z 1968 roku zostały zbudowane przez Frobeniusa. Emporę organową datuje się na pierwszą połowę XX wieku. Model Agnes został podarowany kościołowi w 1992 roku przez Holgera Jensena z St. Gadegård. Późnogotycki żyrandol z początku XV wieku pochodzi z Kościoła w Nexø. Dywan otaczający ołtarz wyhaftowało pięć miejscowych kobiet z kółka krawieckiego Luterańskiego Towarzystwa Misyjnego w 1991 roku.