Z czasem Kingsford ewoluowała – nie porzucając zaangażowania feministycznego, oddaliła się od innych aktywistek w miarę, jak coraz mocniej angażowała się w mistycyzm. Uważała, że feminizm jej epoki jest zbyt wrogi mężczyznom. Jej spirytystyczne przekonania o równości dusz, wcielających się kolejno w jedną lub drugą płeć, skłaniały ją do żądania równowagi pierwiastka męskiego i żeńskiego w każdym człowieku. Sądziła, że zbyt wiele działaczek zachowuje się raczej jak mężczyźni niż jak kobiety.
Wydawczyni i odkrycie wiwisekcji thumb|Kościół św. Eaty w Atcham, gdzie posługę pełnił Algernon Kingsford Aby wyrwać się z niesprzyjającej jej zdrowiu atmosfery Atcham, a także realizować się poza małżeństwem, Anna Kingsford nabyła w październiku 1872 roku, dzięki własnemu majątkowi, tygodnik The Lady’s Own Paper. Odtąd dzieliła czas między dom pod Shrewsbury a redakcję w Londynie. Pierwotnie było to typowe pismo dla kobiet, poświęcone modzie, krawiectwu i plotkom, czyli temu, co krytykowała w swoim pamflecie. Pod jej redakcją ton artykułów zmienił się radykalnie – zniknęły moda i plotki, zastąpione tekstami przeciwko alkoholizmowi, wiwisekcji oraz na rzecz praw kobiet. Zgodnie ze swoimi zasadami odmówiła publikowania reklam gorsetów i wyrobów ze skóry wyprawionej. Na przedsięwzięciu miała stracić kilkaset funtów, a od dotychczasowych czytelniczek otrzymywała oburzone listy.