Jedyna ocalała siostra, Emily Louisa (1841–1912), poślubiła pastora Edwarda Gilliata.
thumb|Wiktoriańskie wróżki – Anna jako dziecko wierzyła, że sama jest wróżką Mająca słabe zdrowie Anna (jak lubiła być nazywana) wierzyła w dzieciństwie, że jest wróżką, i twierdziła, że ma zdolność przeczuwania przyszłości. Wiele godzin spędzała w ogrodzie, rozmawiając z kwiatami i zostawiając wiadomości dla innych wróżek. Dużo czytała, głównie autorów klasycznych, a zwłaszcza Metamorfozy Owidiusza, w bibliotece ojca.
Bardzo wcześnie ujawniła swoje zdolności, pisząc pierwszy utwór w wieku trzynastu lat (). Powieść ukazała się w roku jej siedemnastych urodzin. Jej akcja rozgrywa się w 303 roku, podczas prześladowań chrześcijan za Dioklecjana, i opowiada o męczeństwie tytułowej Beatrice. Utwór piętnuje także podporządkowanie kobiet mężczyznom. Poczucie niesprawiedliwości wobec rozmaitych okrucieństw, których Anna była świadkiem – wobec mężczyzn, kobiet czy zwierząt – stało się jednym z czynników kształtujących jej późniejsze zaangażowanie. W tym samym czasie wysłano ją do szkoły dla dziewcząt w Brighton, gdzie celowała w literaturze, lecz popadała w konflikty z gronem nauczycielskim, otwarcie podważając wartość lekcji i zadając kłopotliwe pytania podczas zajęć z religii.